We rollen over AmsVorde heen tijdens oefenwedstrijd

Van onze speciale verslaggeefster Caroline Huisman

“Hoe vertellen we het onze coach?”, dat was de meestgestelde vraag langs de lijn bij Amsvorde in Amersfoort. In zijn afwezigheid geven onze helden een spetterende show tegen het F-team van Amsvorde.

Wat was het geval: zes helden van de Hercules F5 traden samen met vijf helden van de F6 en twee helden van de F7 aan in de oefenwedstrijd tegen Amsvorde F5/F6. Er was dus sprake van een overweldigende belangstelling.

Met zes auto’s in kolonne naar Amersfoort op een herfstachtige zaterdagmorgen. Van de F6-coach hoorden we dat een opsteker welkom zou zijn, ze hadden tot nu toe slechts één keer
gelijkgespeeld. Dat herkenden wij wel. De F7 daarentegen doet het uitstekend in de competitie en staat zelfs bovenaan.

De eerste helft speelden de F6- en de F7-mannen, versterkt met onze Maarten. Acht tegen acht dus. We waren getuige van een wervelende show, met Hercules in de aanval. Ondanks het kleinere formaat goals stond het in no time 4-0 voor Hercules.

Thijs de Leede was keeper, maar die had echt niets te doen. Dan maar als vliegende keep naar voren… Zelden een keeper zo enthousiast in de spits zien staan.

En ach, dat arme keepertje van Amsvorde… Het was maar zo’n klein mannetje. Het wegwerken van de bal uit het eigen strafschopgebied kostte Amsvorde veel moeite. De ene goal na de andere vloog erin. Maarten was een van de doelpuntenmakers. Bij rust stond het 7-0 voor Hercules.

Was de F6 altijd zo goed? Hun eigen coach was verbaasd en trots tegelijk. Waren dit zijn jongens? En dan had hij de meiden nog niet eens bij zich! Het moet gezegd, de F6 stond bol van de inzet en het samenspelen. Hulde!

Toen moesten onze helden nog komen! Zij hadden zich tijdens de eerste helft vermaakt met wat inspelen met de bal dan wel supporteren. De opa en oma van Wouter B. waren gearriveerd om hun kleinzoon te zien schitteren in de verdediging.

Ewout heeft als keeper bijna niets hoeven doen. En de aanval was ook na rust de beste verdediging. Samenspelen ging beter dan ooit. Gijs scoorde met een prachtige lob over dat kleine keepertje, Jan kegelde keihard raak, Mart maakte de goal van de wedstrijd met een hakje (!) en F6-speler Collin prikte er ook nog één in.

Eindstand 11-0. En dat was nog niet eens geflatteerd, want omdat de goaltjes een stuk kleiner waren dan gewend (soort handbalformaat) ging er nog wel eens wat naast. Zo mag de vader van
Maarten van gelukspreken dat hij en zijn bril niet werden geraakt door een kogel van Jan…

Bij het penaltyschieten redde Amsvorde de eer door één keer te scoren; daar was de eindstand 5-1.

> Je begrijpt dat de stemming er goed in zat na afloop. Sporting '70 kan zaterdag de borst natmaken! Onze helden hebben nu de zoete smaak van de overwinning te pakken..